Rynek z Podcieniami Orneta
Rynek w Ornecie wypełniają barokowe kamienice z charakterystycznymi podcieniami na parterze – to jeden z nielicznych miejsc na Warmii, gdzie zachował się tak spójny zespół zabudowy z XVII i XVIII wieku. Spacer pod arkadami to podróż w czasie, choć nie każdy budynek doczekał się jeszcze gruntownej renowacji. Całość tworzy atmosferę, którą docenili nawet filmowcy – tu kręcono sceny do „Róży” Smarzowskiego czy „Papuszy” Krauze.
Pośrodku rynku stoi gotycki ratusz z XIV wieku, a wokół niego życie toczy się własnym rytmem. W jednej z arkad działa lodziarnia, w innych – lokale usługowe.
- barokowe kamienice z podcieniami
- gotycki ratusz z XIV wieku
- filmowe tło dla 'Róży'
- klimatyczna lodziarnia w arkadach
- zachowane detale architektoniczne
Średniowieczny układ miasta z 1313 roku
Orneta dostała prawa miejskie w 1313 roku i od tamtej pory zachowała prostokątny układ rynku z dziesięcioma ulicami wybiegającymi w różnych kierunkach – po dwie z krótszych boków i po trzy z dłuższych. To rzadkość na Warmii, bo większość miast mocno ucierpiała w czasie wojen. Orneta miała więcej szczęścia – w 1945 roku zniszczeniu uległo zaledwie około 15 procent zabudowy.
Kamienice z podcieniami powstawały przez dwa wieki. Najpierw po wielkim pożarze w 1502 roku, potem po zniszczeniach podczas potopu szwedzkiego. Kolejna fala przebudowy nastąpiła po pożarze w 1846 roku i około 1930 roku. Pod arkadami mieściły się sklepy kolonialne z importowanymi towarami, lokale rzemieślników i kupców. Nad wejściami widniały niemieckie nazwiska przedsiębiorców: Splanemann, Wicher, Krebs, Hoppe, Hanke.
Mieczysław Orłowicz pisał w 1923 roku w przewodniku po Mazurach i Warmii, że rynek w Ornecie jest najładniejszy na całej Warmii. Nawet nowe domy budowano z podcieniami, żeby nie psuć harmonii.
Gotycki ratusz i najstarszy dzwon Warmii
Ratusz powstał w latach 1376-1389 na miejscu dawnego domu kupieckiego. Ma czterdzieści metrów długości i ogromne sklepione piwnice. Według lokalnej legendy właśnie w tych podziemiach mieszkał żarłoczny smok, który pożerał zwierzęta i ludzi – stąd wizerunek smoka ziejącego ogniem w herbie miasta.
W barokowej wieżyczce na dachu wisi dzwon z 1384 roku – najstarszy zachowany na Warmii. Ma łaciński napis wykonany minuskułą i wyraźnie wybitą datę. Do 1920 roku parter ratusza zajmowała hala handlowa, na piętrze mieściła się izba rady miejskiej, burmistrza i sala zebrań. Dziś budynek pełni funkcję reprezentacyjną, a w środku działa Galeria Dziedzictwa Ornety z eksponatami historycznymi.
Spacer pod arkadami – co zobaczyć
Nie wszystkie kamienice prezentują się jednakowo. Część przeszła renowację i wygląda bardzo dobrze, inne wyraźnie czekają na remont. Niektóre budynki z okresu powojennego zastąpiły oryginalne kamieniczki – te nowsze próbowano wpasować w historyczną architekturę, dodając podcieniowe przejścia, ale efekt nie zawsze jest udany.
Warto zwrócić uwagę na detale – zachowane portale, formy okien, proporcje budynków. Pod jedną z arkad działa lodziarnia, więc można odpocząć przy kawie lub lodach, obserwując rynek z perspektywy, którą przez wieki znali miejscowi kupcy.
Tuż obok rynku góruje potężny gotycki kościół parafialny z XIV wieku. Konsekrowany w 1379 roku, z dziesięcioma kaplicami dobudowanymi od końca XIV wieku. To jeden z największych kościołów na Warmii i zdecydowanie wart wejścia do środka, jeśli akurat jest otwarty.
Orneta stała się ulubionym miejscem polskich filmowców. Kręcono tu sceny do „Róży” Wojciecha Smarzowskiego, „Papuszy” Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauzego oraz „Wenecji” Jana Jakuba Kolskiego. Reżyserzy docenili zabytkową, nieco już spatynowaną architekturę i brak „paskudnej ingerencji człowieka”.
Dla kogo jest ten rynek
To miejsce dla osób, które lubią spokojne, kameralne miasteczka z historią. Nie ma tu wielkich atrakcji czy interaktywnych wystaw – jest za to autentyczna atmosfera warmińskiego miasta, które przetrwało wieki. Rodziny z dziećmi mogą połączyć spacer z wizytą w lodziarni i obejrzeniem gotyckiego ratusza, ale trzeba być świadomym, że na rynku jeżdżą samochody i często stoi tu sporo zaparkowanych aut.
Miłośnicy architektury znajdą tu ciekawe przykłady barokowych kamienic mieszczańskich. Fani historii docenią zachowany średniowieczny układ urbanistyczny. Fotografowie – zwłaszcza wieczorem, gdy ruch samochodów słabnie – mogą uchwycić klimat małego, sennego miasteczka, które pamięta czasy Królestwa Polskiego, wojen ze Szwedami i zaboru pruskiego.
Praktyczne informacje – dojazd i zwiedzanie
Orneta leży w północno-wschodniej Polsce, niedaleko granicy z obwodem kaliningradzkim. Z Olsztyna to około 50 kilometrów w stronę Braniewa. Rynek znajduje się w centrum miasta – wystarczy kierować się na kościół, który widać z daleka.
Parking jest dostępny bezpośrednio na rynku oraz w pobliżu kościoła. W dzień bywa zatłoczony, bo mieszkańcy traktują plac jako miejsce postojowe. Lepiej przyjechać wieczorem lub wcześnie rano – wtedy można spokojnie pospacerować i zrobić zdjęcia bez tłumu samochodów w tle.
Sam spacer wokół rynku zajmuje kilkanaście minut, ale warto poświęcić godzinę lub dwie, żeby zajrzeć też do kościoła i Galerii Dziedzictwa Ornety w ratuszu. Niestety brak jest publicznie dostępnych informacji o dokładnych godzinach otwarcia galerii – najlepiej sprawdzić to przed wyjazdem bezpośrednio w urzędzie miasta lub na miejscu.
Co jeszcze warto zobaczyć w Ornecie
Oprócz rynku z podcieniami można zobaczyć dawny kościół ewangelicki z lat 1829-1830, zaprojektowany przez pracownię słynnego berlińskiego architekta Karola Fryderyka Schinkla. Dziś to cerkiew prawosławna, utrzymana w rzadkim na Warmii stylu klasycystycznym. Parafia prawosławna powstała po akcji „Wisła”, gdy do miasta przesiedlono ludność ukraińską.
Nie zachował się niestety zamek biskupów warmińskich, który niegdyś stał w mieście. Pozostał za to klimat starego, trochę zapomnianego miasteczka, które – jak mówił reżyser Jan Jakub Kolski – jest „nowym, kompletnie nietkniętym turystycznie rejonem, a przecież naprawdę wartym poznania”.
Orneta to dobry punkt na mapie dla tych, którzy przemierzają Warmię i szukają miejsc autentycznych, bez turystycznego rozmachu. Połączenie gotyckiego ratusza, barokowych kamienic z podcieniami i średniowiecznego układu urbanistycznego tworzy spójną całość – rzadką w regionie, który mocno ucierpiał podczas wojen. Tu historia jest na wyciągnięcie ręki, pod arkadami, gdzie kiedyś handlowano kolonialnym towarem, a dziś można kupić lody i przez chwilę poczuć rytm małego warmińskiego miasta.
